اخبار

اموزش و تشریح کامل قوانین مشرفیت و سایه اندازی ساختمان همسایه

  • 1402/8/3 17:55:32
اموزش و تشریح کامل قوانین مشرفیت و سایه اندازی ساختمان همسایه
اشتراک گذاری
آموزش و تشریح کامل قوانین مشرفیت و سایه اندازی ساختمان همسایه

مشرفیت یعنی اینکه : پنجره خانه شخصی به خانه همسایه اشراف داشته و داخل خانه قابل دیدن باشد .
سایه اندازی یعنی اینکه : به دلیل بلند مرتبه سازی همسایه ، ساختمان شما از نور مستقیم خورشید محروم است .
بر اساس ماده ۱۰۰ شهرداری، هیچ مالک زمین یا ساختمانی حق ندارد در محدوده شهری یا حریم آن بدون اخذ مجوز مخصوص از شهرداری یعنی همان پروانه ساخت، بیاید بکوبد و بسازد و حتی زمینش را تفکیک کند.

در صورت وقوع هریک از موارد ذکر شده، شهرداری آنقدری اختیار دارد که جلوی ساخت و ساز این ساختمان های بدون پروانه و گاهاً برخلاف پروانه صادره را بگیرد.

در این شرایط هر چقدر مالک بنده خدا بگوید چهار دیواری است و اختیاری، هیچ فایده ای ندارد. در نتیجه صرف نظر از محصور بودن یا نبودن زمین مورد ساخت و ساز، شهرداری قدرت متوقف کردن عملیات ساختمانی را دارد.

دقت داشته باشید که شهرداری فقط می تواند از اقدامات متخلفانه جلوگیری کند. امّا تصمیم گیری راجع به تخریب یا جریمه در حیطه اختیارات کمیسیون ماده ۱۰۰ است.

کمیسیون ماده صد شهرداری مرجعی است برای رسیدگی به تخلفات ساختمانی از لحاظ شهر سازی و ایمنی است در این مرجع اگر از سوی شهروندان یک شهر در باب ساخت و ساز ساختمان ها و منازل تخلفی صورت گیرد رسیدگی به آن حتما صورت می گیرد.

چه تخلفاتی سبب تشکیل کمیسیون ماده صد شهرداری می شود؟
احداث بنا بدون پروانه یا مجوز یا احداث بنا خارج از پروانه ساخت یا مازاد بر آن
عدم احداث پارکینگ یا غیر قابل استفاده بودن پارکینگ
اگر ساخت و ساز به معابر عمومی تجاوز کند کمیسیون ماده صد تشکیل می شود.
· در ساخت و ساز بنا باید تمام ضوابط فنی، بهداشتی و استحکامی در آن رعایت شود.
تغییر کاربری غیر مجاز تخلف محسوب می شود.
تخلف مهندس ناظر ساختمان یا ساخت و ساز
نحوه رسیدگی کمیسیون ماده ۱۰۰ به تخلفات ساختمانی
کمیسیون ماده ۱۰۰ شهرداری علم غیب ندارد و یا اعضای این کمیسیون آنقدری وقت ندارند تا بگردند و ببینند کدام مالک مرتکب تخلف ساختمانی شده است.

زمانی که شهرداری مانع ساخت و ساز ساختمان فاقد پروانه و یا مخالف با مندرجات پروانه شود، وظیفه دارد که نهایتاً ظرف یک هفته از روزی که جلوگیری کرده موضوع را به کمیسیون ماده ۱۰۰ اطلاع دهد.

اگر چنین نکند کمیسیون مذکور به درخواست مالک به پرونده رسیدگی نموده و رای صادر می کند.

اعضای کمیسیون ماده صد شهرداری عبارت اند از:
نماینده دادگستری
نماینده شورای شهر
نماینده فرمانداری
نماینده شهرداری که حق رای ندارد
تذکر: رای صادر شده از سوی کمیسیون ماده صد، به معنی تمام شدن همه چیز نیست، بلکه راه برای اعتراض به آن باز است.

حالت دیگری هم وجود دارد. یعنی رای کمیسیون به نفع مالک صادر شود. در این شرایط شهرداری حق اعتراض به رای مذکور را دارد.

مرجع رسیدگی به اعتراض مالک یا شهرداری نسبت به رای بدوی کمیسیون ماده صد، تشکیلات دیگری به نام کمیسیون تجدید نظر است.

تصمیمی که کمیسیون تجدید نظر اخذ کند؛ اصولاً جای امّا و اگری نداشته و قطعی است مگر در موارد استثنائی که پای دیوان عدالت اداری به میان می آید.

اعتراض به رای کمیسیون ماده ۱۰۰
اعتراض به رای کمیسیون ماده ۱۰۰ و نحوه دفاع چگونه باید انجام شود؟ دادخواست ابطال رای کمیسیون ماده صد شهرداری چگونه باید تنظیم شود؟ اعتراض به رای بدوی کمیسیون ماده ۱۰۰ چقدر مهلت دارد؟

نتیجه رسیدگی این کمیسیون با توجه به نوع تخلّف صورت گرفته، ۲ حالت دارد:

قضیه با پرداخت جریمه نقدی ختم به خیر می شود یا در غیر این صورت حکم به تخریب آنچه ساخته اید در انتظارتان است

اعتراض به جریمه تعیین شده توسط کمیسیون
الف) توجه داشته باشید که اگر مقدار جریمه ماده صد شهرداری برای مالک متخلف بیشتر از مقادیر قانونی باشد می تواند منجر به ابطال این رای در دیوان عدالت اداری شود.

مقادیر این جرایم باید بر اساس ارزش معامله ساختمان در همان تاریخ تخلف معین شود و این طور نیست که کمیسیون بتواند هر مبلغی را که دلش خواست به عنوان جریمه تعیین کند.

ب) از طرفی اگر مالک با اراده خود بیاید تخلفاتش (آن چه که بر خلاف قانون ساخته) که از نوع اضافه بنا بوده را قلع و قمع کند، کمیسیون ماده ۱۰۰ دیگر حق ندارد حکم به پرداخت جریمه بدهد. اگر چنین کند مالک می تواند برای اعتراض به این رای به دیوان عدالت اداری برود.

امیدوارم این مقاله به تمامی سؤالات شما پاسخ داده باشد. چنانچه هنوز ابهامی برایتان باقی مانده است، می توانید جهت مشاوره حضوری وقت رزرو کنید.

در دادخواست اعتراض به رای کمیسیون ماده صد شهرداری چه مشخصاتی باید وارد شود؟
در این دادخواست باید مشخصات شاکی (نام و نام خانوادگی، شغل و..) نوشته شود.
طرف شکایت در این دادخواست کمیسیون ماده صد هر منطقه می باشد. ( به عنوان مثال کمیسیون ماده صد شهردای کاشان)
در صورت داشتن وکیل برای اعتراض به رای کمیسیون ماده صد شهرداری باید مشخصات او در دادخواست ثبت شود. و در آخر در این دادخواست باید شرح کوتاهی از دلایل و مستندات شکایت و اعتراض از کمیسیون ماده صد ذکر شود.
نکاتی در مورد ابطال رای کمیسیون ماده صد شهرداری
بناهای احداثی در ملکی که قبل از تصویب نقشه جامع شهر تصویب گردیده به استناد تبصره 9 (ساختمان هایی که پروانه ساختمان آن ها قبل از تصویب نقشه جامع شهر، صادر شده است از شمول تبصره یک ماده صد شهرداری معاف می باشند.) خارج از شمول ماده صد بوده و نمی توان در کمیسیون ماده صد مطرح نمود.

یکی از طرف های شکایت شاکی، شهرداری است با توجه بند یک ماده 71 قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شورای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران مصوب 1375، هر شهر باید یک شهردار داشته باشد و بیشتر از این مورد امکان پذیر نمی باشد بنابراین مطابق این قوانین در شهرهای مختلف هر کشور باید یک شهرداری برای رسیدگی به امورات شهر و شهر سازی و تخلفاتی که ممکن است در خصوص ساخت و ساز به وجود بیاید وجود داشته باشد.

نکته سومی که در خصوص ابطال رای کمیسیون ماده صد شهرداری باید دانست این هست که یکی دیگر از طرف های شکایت شاکی کمیسیون ماده صد شهرداری می باشد و اعضای تشکیل دهنده ی آن با شهرداری متفاوت بوده است بنابراین عنوان کمیسیون ماده صد به نحو مطلق صحیح نیست و باید مشخص شود که طرف شکایت شاکی که کمیسیون می باشد متشکله از کدام شهر می باشد. بدین منظور که اگر کمسیون طرف شکایت در تهران می باشد باید عنوان کمیسیون ماده صد شهر تهران در دادخواست شکایت وجود داشته باشد.

مورد چهارمی که در خصوص ابطال رای کمیسیون ماده صد شهرداری وجود دارد در خصوص این هست که اگر شعبه دیوان عدالت اداری پیرو اعتراض شاکی به رای کمسیون ماده صد شهرداری، تشخیص دهد که رای معترض عنه به دلیل مخالفت با قوانین موجب تضییع حق او شده است حکم ابطال آن راصادر و رای را نقض می نماید.

جهات ابطال رای کمیسیون ماده صد شهرداری
زمانی که رای صادر شده در مرجع کمیسیون ماده صد شهرداری سبب، سلب حق یا حقوق دفاعی شود.
در مواقعی که رای صادر شده به اشتباه برای قلع و قمع یا تخریب بنا صادر شده باشد.
ایرادات شکلی که در خصوص ترکیب کمیسیون یا رای صادره توسط آنان
تعیین جریمه بر خلاف مقررات یا تعیین جریمه علی رغم اقدام ارادی شاکی در قلع مستحدثات.
ایرادات شکلی و قانونی در کمیسیون ماده ۱۰۰
الف) طبق قانون، کمیسیون شهرداری باید با حضور سه عضو تشکیل شود. یعنی نماینده ای از وزارت کشور، یک قاضی دادگستری و یک نفر از اعضای انجمن شهر. در غیر این صورت، کمیسیون مذکور اصلاً رسمی نبوده و ایراد شکلی دارد.

همچنین اگر جلسه کمیسیون ماده ۱۰۰ شهرداری با کمتر از سه نفر تشکیل شود و یا علی رغم حضور هر سه عضو، صورت جلسه توسط همگی آن ها امضاء نشده باشد، ذی نفع می تواند به همین ایراد شکلی استناد کرده و دادخواست ابطال رای کمیسیون ماده صد شهرداری را به دیوان عدالت اداری ارائه کند.

ب) نوع دیگر ایراد شکلی بر می گردد به این که اعضای کمیسیون بدوی و تجدیدنظر با هم یکسان باشند.

بنابراین اگر همان اعضای کمیسیون بدوی در تجدید نظر نیز حضور داشته و اقدام به صدور رای کنند، این رای قابل ابطال است. چرا که طبق قانون برای رعایت اصل بی طرفی مقام رسیدگی کننده، باید بین اعضای این دو کمیسیون تفاوت وجود داشته باشد.

پ) اگر مقررات شکلی در رای صادره نیز رعایت نشده باشد، نتیجه اش می شود قابل ابطال بودن رای مذکور!

به عنوان مثال: رای کمیسیون ماده ۱۰۰ در فرم چاپی مخصوصش درج نشود. در متن رای به مواد قانونی و حقوقی استناد و استدلال نشده باشد. ذکر نشدن شماره پلاک ملک مورد تخلّف. و …

ت) به پشتوانه یک دلیل دیگر نیز می توان ابطال رای کمیسیون را از دیوان عدالت اداری تقاضا کرد. آن هم در صورتی است که در صدور رای، به اسناد، مدارک و حتی سوابق مالک توجهی نشده باشد.

مرجع رسیدگی به دادخواست ابطال رای کمیسیون ماده صد شهرداری
براساس قانون 173 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، دیوان عدالت اداری به منظور رسیدگی به شکایات، تظلمات و اعترضات مردم نسبت به مامورین یا واحدها یا آیین نامه های دولتی تشکیل شده و برای احقاق حقوق مردم تمام تلاش خود را به کار می برد. بنابراین شاکیان می توانند اعتراض و دادخواست های خود را در خصوص ابطال یا نقض رای کمیسیون ماده صد شهرداری را نزد دیوان عدالت اداری ببرند. و همچنین در صورت اعتراض داشتن از اعضای کمیسیون ماده صد، شاکی می تواند اعتراض خود را نزد سازمان تخلفات اداری مطرح کند.

اجرای مجازات کمیسیون ماده صد شهرداری چگونه است؟
اجرای مجازات کمیسیون ماده صد اعم از جریمه و اعم از تخریب یا قلع و قمع بنا بعد از قطعی شدن رای کمیسیون بر عهده مالک و شهرداری منطقه می باشد.

روند اجرایی کمیسیون ماده صد شهرداری
پس از اعلام موارد تخلف و اخذ لایحه دفاعیه از شخص، پرونده برای رسیدگی در کمیسیون ماده صد شهرداری بدون حضور ذینفع اجرایی می شود و در صورتی که نیاز به شنود اظهارات ذینفع باشد حضور وی در مرجع بلامانع می باشد.

زمان اعتراض به رای کمیسیون ماده صد شهرداری
شهرداری و مالک یا قائم مقام قانونی وی می تواند ظرف مدت ده روز پس از ابلاغ رای نسبت به آن اعتراض نمایند.

عوامل موثر در صدور رای کمیسیون ماده صد شهرداری
زمانی که کمیسیون ماده صد شهرداری برای رسیدگی به تخلفات تشکیل می شود عواملی وجود دارد که در حکم تخریب یا جریمه ساختمان یا بنا تاثیر می گذارند مانند:

ملک از لحاظ مکانی (خیایان های اصلی و فرعی، کوچه بن بست یا بن باز) چه موقعیتی دارد.
ساختمان از لحاظ مصالح چه نوع ساختمانی است.
مکان ایجاد شده چه نوع استفاده های می تواند داشته باشد.
نوع حوزه استفاده، که می تواند تجاری، صنعتی و یا اداری باشد. (کمیسیون در این رابطه می تواند دستور به اخذ جریمه بدهد.)
شرایط قطعی شدن رای کمیسیون ماده صد
لازم به ذکر است که تنها پس از مدت زمان ده روز از صدور رای بدوی می توان نسبت به رأی در شهرداری اعتراض کرد و در صورتیکه این مدت زمان بگذرد، راهی برای اعتراض به رای مذکور نمی ماند مگر در شرایطی که قرار باشد اعتراض به کمیسیون ماده ۱۰۰ شهرداری در دیوان عدالت اداری صورت بگیرد. حال این سوال مطرح می شود که چه مدت زمانی برای اعتراض به رای در دیوان عدالت اداری فرصت وجود دارد؟ در این باره می توان گفت که از زمان صدور رای تا ۹۰ روز برای اعتراض به رای دیوان عدالت فرصت وجود دارد.

حال ذکر یک نکته حائز اهمیت خواهد بود؛ در صورتیکه آرای بدوی صادر شده موجب ضرر و یا خسارت مالی شود، به منظور پیشگیری از هدر رفت زمان، بهتر است که اقدامی برای ارجاع پرونده به کمیسیون تجدید نظر صورت نگیرد. در واقع اگر بخواهیم مسئله را بهتر توضیح دهیم باید بگوییم که احتمال تجدید نظر در رای صادر شده در دیوان عدالت اداری بیشتر از احتمال تجدید نظر در کمیسیون تجدید نظر است به همین دلیل به منظور پیشگیری از هدر رفت زمان و هزینه، بهتر است که مستقیما نسبت به اعتراض به کمیسیون ماده ۱۰۰ شهرداری در دیوان عدالت اداری به کمک وکلای دیوان اقدام کرد.

اعتراض به صدور حکم تخریب از سوی کمیسیون ماده ۱۰۰ شهرداری
همان گونه که در بندهای نخستین ذکر کردیم حکم تخلف از کمیسیون ماده ۱۰۰ شهرداری به صورت جریمه نقدی و یا تخریب بنا صادر شده و اجرا می شود. اما لازم است بدانید که تخریب بنا سنگین ترین حکم صادر شده توسط ماده ۱۰۰ شهرسازی است که برای متخلفین این ماده در نظر گرفته می گردد. در صورتی که این موضوع سختگیرانه بوده می توان در دیوان عدالت اداری به آن اعتراض نمود. برای تشخیص منطقی بودن این حکم می توانید با وکیل متخصص کمیسیون ماده ۱۰۰ در دیوان عدالت اداری مشورت کنید تا از منصفانه بودن رای صادر شده اطمینان حاصل نمایید.

کمیسیون ماده ۱۰۰ شهرداری از جمله کمیسیون های شهرداری است که وظیفه نظارت و کنترل بر اقدامات شهروندان در رابطه با ساخت و ساز های در حیطه شهری را بر عهده دارد. البته لازم به ذکر است که شهرداری ها در اولویت رسیدگی به تخلفات انجام شده از سوی مالکان هستند و در صورت تشخیص تخلف، مراتب به کمیسیون ماده ۱۰۰ شهرداری ارجاع داده می شود.

کمیسیون ماده ۱۰۰ شهرداری با بررسی همه جانبه تخلف و میزان تخلف روی داده اقدام به صدور رای می کند؛ حال این رای صادر شده به صورت جریمه نقدی و یا تخریب بنا عنوان می شود که در هر حالت اجرای حکم ضروری خوانده شده است. هر سازنده و مالکی که در بدو شروع به ساخت و ساز قرار دارد باید مجوز ساخت را از شهرداری دریافت کند که در غیر این صورت شهرداری موظف به ارجاع موضوع به کمیسیون ماده ۱۰۰ شهرداری خواهد بود. لازم به ذکر است که در صورت نارضایتی از صدور حکم اعلام شده از شهرداری ها امکان اعتراض به رای کمیسیون ماده ۱۰۰ شهرداری وجود دارد؛ تنها کافیست به کمک وکلای دیوان اقدام به پیگیری پرونده در کمیسیون تجدید نظر و یا دیوان عدالت اداری کنید.

رعایت ضوابط مشرفیت در ساختمان و طراحی معماری مربوط به حریم اشراف بناها و مسائل مشرفیت در مورد کلیه بناهایی که در مجاورت که قطعه مالکیت احداث می شود الزامی می باشد. بنای واقع در جنوب یک قطعه مالکیت نبایستی از حداقل فاصله آن از بر مجاز ساختمان قطعه مالکیت واقع در شمال آن تجاوز نماید. درمجتمع‌های‌جدیدمسکونی،تجاری‌وبناهای‌عمومی ‌رعایت‌ ضابطه فوق الزامی است، لکن در محوطه های مسکونی ساخته شده تعیین نسبت فوق تا بلامانع است. مقیاس محاسبه ارتفاع مجاز یک قطعه مالکیت جنوبی که دسترسی آن با دسترسی قطعه مالکیت شمالی مربوطه دارای اختلاف ارتفاع باشد،متوسط ارتفاع دسترسی های دو قطعه مالکیت مزبورخواهد بود. در هیچ یک از سطوح خارجی بنا نمی‌توان پنجره یا هواگیر مشرف به مالکیت مجاور احداث نمود، مگر اینکه از حد مالکیت مجاور حداقل دو متر عقب نشینی صورت گرفته باشد. در این حالت پنجره ها بایستی تا ارتفاع 1.75 متر از کف مربوطه به صورت غیر بازشو بوده و با استفاده از شیشه مات و یا مصالح مشابه بیرون آنها غیر قابل رؤیت گردند.عنصر پوشاننده باید جزیی از پوسته اصلی و نمای ساختمان باشد و به صورت الحاقی نباشد.


در هیچ یک از سطوح خارجی بنا نمی‌توان پنجره یا هواگیر مشرف به مالکیت مجاور احداث نمود، مگر اینکه از حد مالکیت مجاور حداقل دو متر عقب نشینی صورت گرفته باشد. در این حالت پنجره ها بایستی تا ارتفاع 1.75 متر از کف مربوطه به صورت غیر بازشو بوده و با استفاده از شیشه مات و یا مصالح مشابه بیرون آنها غیر قابل رؤیت گردند.عنصر پوشاننده باید جزیی از پوسته اصلی و نمای ساختمان باشد و به صورت الحاقی نباشد.
در مجتمع‌های مسکونی در مواردی که اتاق های دو واحد مسکونی مستقل از یک حیاط خلوت نور می‌گیرند، فاصله پنجره های‌مقابل یکدیگر نبایستی کمتر از ۴ متر باشد و تا ارتفاع 1/75 متری از کف بایستی به صورت غیر بازشو و غیرشفاف باشد.درمعابر زير 18 متررفع مشرفيت پنجره ها نسبت به املاك مجاور حداقل به ارتفاع 1/7 مترالزامي است ( بصورت 1/2 مترديوارچيني و 5/0 مترپنجره با شيشه مشجر ثابت ) نورگیری‌بناهای‌مختلف‌ازگذرها،پارکها و میادین عمومی بلامانع است. لازم است که کلیه بازشوها، تراس ها و بالکن های بناهای همجوار گذرهای شرقی ـ غربی با عرض کمتر از ۲۴ متر و در گذرهای شمالی ـ جنوبی با عرض کمتر از ۲۰ متر با استفاده از مصالح غیرشفاف مانند شیشه مات تا ارتفاع 1/75 از کف مربوطه پوشیده شوند. درصورتیکه فاصله بین دو پنجره مشرف به یکدیگر بیش از ۳۵ مترباشدو در قطعات مالکیت همجوار مادیها رعایت محدودیت ارتفاع پنجره فوق الذکر الزامی نیست. در معابر شرقی ـ غربی با عرض ۲۴ متر و بیشتر و معابر شمالی ـ جنوبی با عرض۲۰ متر و بیشتر نصب پنجره بازشو از ارتفاع 0.85 متری به‌بالا و همچنین بالکن یا تراس یا جان پناه در ارتفاع معمول بلامانع است. پیشنهادمی‌گرددکه‌قطعات‌مالکیت‌همجوارکه‌بناهای‌آنهابیش‌ازیک‌طبقه یاارتفاع‌متعارف‌می‌باشد، قسمتی از حیاط خود را به طریقی محصورنمایندکه یک فضای بدون اشراف برای واحدهای مسکونی همجوار به دست آید. به منظور رعايت حقوق مجاورين، ايجاد هرگونه پنجره، بازشو و يا هرگونه اشرافيت در پخ ممنوع بوده و قابل صدور پايانكار نمي باشد. -رعايت عدم اشرافيت نسبت به املاك مجاور در حياط خلوت و نورگير الزامي است.

عوارض حق مشرفیت
املاکی که بر اثر بازگشایی معابر دارای بر اضافی با عرض بیشتر(دو کله)می باشد یا در پشت جبهه بوده و بر اثر بازگشایی و تعریض در بر معبر با عرض بیشتر قرار میگیرند، می بایست عوارض حق مشرفیت را پرداخت نمایند و سند به شرح ابعاد باقیمانده اصلاح گردد.

ضوابط مشرفیت در ساختمان در مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان
در صورتي كه امكان اشراف از معبر عمومي مجاور به داخل فضاهاي اقامـت در سـاختمان وجود داشته باشد، لازمست كف پنجره فضاهاي اقامت در بالاتر از ارتفاع ديد عابران تعبيه شود.
تعبيه پنجره در محلهائي كه خارج از حدود مجاز در مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان موجـب اشـراف بـه حياط و ساختمان مجاور شود، ممنوع است.
همجواري تصرفها در سـاختمان بايـد بـه نحـوي باشـد كـه مسـأله اشـراف و ديـد از تصرف هاي ديگر به تصرف هاي مسكوني، از طريق سـطوح نورگـذر و بازشـوهاي پنجـره يـا درهـاي ورودی با رعايت ضوابط در خصوص فضاهاي باز، به حداقل تقليل يابد.

مشرفیت، معماری و نحوه استقرار بناها

1- مشرفیت، معماری و نحوه استقرار بناها

1-1ـ رعایت ضوابط مربوط به حریم اشراف بناها و مسائل مشرفیت در موردکلیه‌بناهائی‌که‌درمجاورت‌یک ‌قطعه‌مالکیت‌احداث می‌شود، الزامی است.
2-1ـ با توجه به نحوه تابش خورشید در شهر اصفهان، رعایت حریم سایه‌اندازی در احداث بنا در قطعات مالکیت الزامی است. بدین معنی که ارتفاع بنای واقع در جنوب یک قطعه مالکیت نبایستی از حداقل فاصله آن از بر مجاز ساختمان قطعه مالکیت واقع در شمال آن تجاوز نماید.
تبصره1-‌درمجتمع‌های‌جدیدمسکونی،تجاری‌وبناهای‌عمومی ‌رعایت‌ ضابطه فوق الزامی است، لکن در محوطه های مسکونی ساخته شده تعیین نسبت فوق تا بلامانع است.
تبصره 2 ـ مقیاس محاسبه ارتفاع مجاز یک قطعه مالکیت جنوبی که دسترسی آن با دسترسی قطعه مالکیت شمالی مربوطه دارای اختلاف ارتفاع باشد،متوسط ارتفاع دسترسی های دو قطعه مالکیت مزبورخواهد بود.
3-1ـ در هیچیک از سطوح خارجی بنا نمی‌توان پنجره یا هواگیر مشرف به مالکیت مجاور احداث نمود، مگر اینکه از حد مالکیت مجاور حداقل دو متر عقب نشینی صورت گرفته باشد. در این حالت پنجره ها بایستی تا ارتفاع 75/1 متر از کف مربوطه به صورت غیر بازشو بوده و با استفاده از شیشه مات و یا مصالح مشابه بیرون آنها غیر قابل رؤیت گردند.
4-1ـ در مجتمع‌های مسکونی در مواردی که اطاق های دو واحد مسکونی مستقل از یک حیاط خلوت نور می‌گیرند، فاصله پنجره های‌مقابل یکدیگر

نبایستی کمتر از 4 متر باشد و تا ارتفاع 75/1 متری از کف بایستی به صورت غیر بازشو و غیرشفاف باشد.
5-1-نورگیری‌بناهای‌مختلف‌ازگذرها،پارکها و میادین عمومی بلامانع است.
6-1-لازم است که کلیه بازشوها، تراس ها و بالکن های بناهای همجوار گذرهای شرقی ـ غربی با عرض کمتر از 24 متر و در گذرهای شمالی ـ جنوبی با عرض کمتر از 20 متر با استفاده از مصالح غیرشفاف مانند شیشه مات تا ارتفاع 75/1 از کف مربوطه پوشیده شوند.
تبصره 1ـ درصورتیکه فاصله بین دو پنجره مشرف به یکدیگر بیش از 35 مترباشدو در قطعات مالکیت همجوار مادیها رعایت محدودیت ارتفاع پنجره فوق الذکر الزامی نیست.
7-1 ـ در معابر شرقی ـ غربی با عرض 24 متر و بیشتر و معابر شمالی ـ جنوبی با عرض20 متر و بیشتر نصب پنجره بازشو از ارتفاع 85/0 متری به‌بالا و همچنین بالکن یا تراس یا جان پناه در ارتفاع معمول بلامانع است.
8-1-پیشنهادمی‌گرددکه‌قطعات‌مالکیت‌همجوارکه‌بناهای‌آنهابیش‌ازیک‌طبقه یاارتفاع‌متعارف‌می‌باشد، قسمتی از حیاط خود را به طریقی محصورنمایندکه یک فضای بدون اشراف برای واحدهای مسکونی همجوار به دست آید.
9-1-ایجادراه پله در فضای آزاد لازم الرعایه جهت تأمین دسترسی طبقات فوقانی ممنوع می باشد.
10-1 ـ استقرار بنای جدید تنها در60 درصد بخش شمالی قطعه مالکیت با رعایت سطح اشغال تعیین شده در طبقه همکف مجاز می باشد.
11-1 ـ استقرار بنا در طبقات فوقانی و اصولاً احداث هر نوع ساختمان در ارتفاع بیش از 5/3 متر، لازم است در محدوده 60 درصد بخش شمالی قطعه مالکیت با رعایت سطح زیربنای مجاز صورت گیرد.
تبصره 1ـ در محوطه های تاریخی این رقم می تواند با نظر سازمان میراث فرهنگی و در هماهنگی با بناهای همجوار حداکثر تا 5 متر افزایش یابد.
تبصره 2ـ در قطعات مالکیت همجوار گذرهای با عرض20 متر و بیشتر شمالی‌ـ‌جنوبی به شرط رعایت حداکثر سطح اشغال وسطح زیربنا، احداث بنا در تمامی ‌قسمت ‌مشرف‌ به‌گذر و در تمامی طبقات بلامانع است، لیکن رعایت‌این‌ضابطه‌در قطعات مالکیت همجوار محورهای شهری الزامی است.
12-1 ـ حداقل 50 درصد فضای آزاد قطعات مالکیت مسکونی بایستی به پوشش گیاهی اختصاص داده شود.
13-1 ـ به منظور کمک به مطلوبیت سیمای بدنه‌های گذرهای اصلی، به ترتیب اولویت خط آسمان (آخرین حدبنا)، حد بالا و پائین پنجره‌های هر یک از طبقات، حدبالای دربهای ورودی و حدبالای دیوار حیاط‌های مشرف به میادین وگذرها بایستی هم تراز باشد.تدابیر لازم در این خصوص می‎بایست توسط شهرداری و در زمان تهیه و تأئید طرح‌های معماری بناهای مورد نظر اتخاذ گردد.
تبصره 1ـ در گذرهای با شیب با بیش از 2% و با عرض 12 متر و بیشتر جهت هم تراز نمودن خط آسمان، اضافه ارتفاع در طبقه هم کف به میزان
حداکثر یک متر علاوه بر ارتفاع مجاز با نظر شهرداری بلامانع است. بدین ترتیب شکستگی خط آسمان تنها در فواصل بین گذرها اتفاق خواهد افتاد.
تبصره 2ـ درهرصورت اختلاف خط آسمان در بناهای همجوار و قسمتهای مختلف یک بنا نبایستی کمتر از نیم متر باشد.
14-1ـ اضافه ارتفاع دست انداز بام جهت هم تراز نمودن خط آسمان بنا با خط آسمان بناهای همجوار بلامانع است و جزء حداکثر ارتفاع مجاز تلقی نخواهد شد. حداکثر ارتفاع مجاز دست انداز 7/0 متر می باشد.
15-1- لبه بام پلکان‌هائی (خرپشته) که درمجاورت گذر یا فضای آزاد قطعات ‌مالکیت ‌اجراء‌ می‌شود بایستی‌ هم‌تراز خط ‌آسمان‌بنا باشد و از آن ‌مرتفع‌تر اجرا ‌نگردد. برای ‌این ‌منظورخرپشته‌می‌تواند به ‌صورت ‌شیب‌دار اجراء گردد.
16-1ـ کلیه سطوح مشرف به گذرها و سطوح خارجی و داخلی بناهائی که ازگذرهای‌عمومی قابل رؤیت باشد،باید با مصالح مناسب و ترجیحاً مصالح اصلی نما با نظر شهرداری نماسازی شود و از هر گونه نقاشی در این بدنه‌ها پرهیز گردد.
17-1 – نماسازی سطوح مشرف به فضاهای آزاد قطعات مالکیت مجاور الزامی است و انجام آن بر عهده مالک بنای اشراف دار است. جنس و طرح نماها با نظر شهرداری تعیین خواهد شد.
18-1 ـ جنس سطوح مشرف به گذرهای عمومی قطعه مالکیت باید با مصالح به کار رفته در نمای ساختمان آن یکسان باشد.
19-1 ـ جهت ایجاد حصار فضاهای آزاد قطعات مالکیت و همچنین سقف ورودی‌ها استفاده از مصالح و روش‌های ساختمانی نامطلوب به تشخیص شهرداری مجاز نیست و مصالح مورد استفاده برای موارد فوق باید حتی‌المقدور از نوع مصالح به کار رفته در نمای بنا باشد.

ضوابط احداث پیش آمدگی

2- ضوابط احداث پیش آمدگی

1-2-پیش آمدگی در سمت فضای آزاد،40% قطعه مالکیت (بالکن)
پیش‌آمدگی بناها در طبقات فوقانی در سمت فضای آزاد قطعه مالکیت حداکثر به میزان 20/1 متر مازاد بر میزان مجاز ساخت مشروط به استفاده از آنها بعنوان تراس یا آفتاب‌گیر با رعایت حریم اشراف قطعه‌های مالکیت مجاور بلامانع است .
تبصره 1- در قطعات با عرض بیش از 15 متر و طول بیش از 30 متر این رقم می‌تواند حداکثرتا80/1 متر مشروط به رعایت حریم اشراف قطعه‌های مالکیت مجاور افزایش یابد .
1-2- پیش‌آمدگی‌طبقات‌بناهادرکلیه‌گذرهای‌باعرض‌کمترازده‌مترمجازمی‌باشد .
2-2- پیش آمدگی در گذر (کنسول)
پیش‌آمدگی در گذرهای با عرض ده متر و بیشتر مشروط به از بین نرفتن اشجار گذر و رعایت حریم خطوط انتقال نیرو و حتی المقدور در قالب‌طرحهای بدنه‌سازی‌مصوب و تنها به میزان‌های ذیل مجاز می‌باشد :
گذرهای با عرض 10 تا 20 متر حداکثر 8/0 متر
گذرهای با عرض 25 تا 36 متر حداکثر20/1 متر
گذرهای با عرض بیش از 36 متر حداکثر50/1 متر
به منظور نظم بخشیدن به پیش‌آمدگی‌ها، در قطعات مالکیت همجوار لازم است که کلیه پیش‌آمدگی‌ها در یک قطعه مالکیت تنها به اندازه حداکثر مجاز یا آن انجام گیرد .
درکلیه‌مواردیکه‌پیش‌آمدگی‌مجاز دانسته شده است، لازم است پیش‌آمدگی در فاصله‌ای معادل با میزان پیش‌آمدگی از انتهای ساخت بنا محدود شود .
3-2- ایجاد پیش‌آمدگی روی پخ گذرهائی که یکی یا هر دو دارای عرض کمتر از10 متر بوده و یا یکی یا هر دو فاقد پیاده رو باشند ممنوع است در این‌صورت پیش‌آمدگی مجاز در گذر بایستی با فاصله‌ای معادل پیش‌آمدگی مجاز از شروع پخ خاتمه یابد .
4-2ـ ایجاد پیش‌آمدگی روی پخ گذرهائی که یکی یا هر دو دارای عرض کمتر از10 متر بوده و یا یکی یا هر دو فاقد پیاده رو باشند، ممنوع است در این صورت پیش‌آمدگی مجاز درگذر بایستی با فاصله‌ای معادل پیش‌آمدگی مجاز از شروع پخ خاتمه یابد.
5-2ـ پیش آمدگی روی پخ دو گذر با عرض بیش از 10 متر و دارای پیاده‌رو منوط به رعایت حداقل ارتفاع 5/2 متر از کف گذر در قسمت مربوطه و حداکثر به میزان 8/0 متر عمود بر پخ بلامانع است.

ضوابط پیلوت و زیرزمین

3- ضوابط پیلوت و زیرزمین
1-3-در کلیه‌ کاربریها، حداکثر سطح ‌زیرزمین ‌معادل‌سطح ‌اشغال در طبقه همکف به ‌اضافه ایوان با مساحت متعارف (حداکثر10درصدسطح‌اشغال) می‌باشد .
2-3- احداث‌زیرزمین‌خارج ‌از حد مالکیت و در زیر گذرها مجاز نمی باشد .
3-3- زیرزمین بایستی مستقیما” از داخل قطعه مالکیت به طبقات بالا دسترسی داشته باشد .
4-3-درنظرگرفتن حداکثر یک واحد مسکونی در محوطه پیلوت، صرفنظر از کد کف‌ واحد مذکور، با مساحت ‌حداکثر یک صدمتر مربع، درتمامی پروانه‌های ساختمانی و در صورت دارا بودن کلیه شرایط ذیل ، با اخذ عوارض متعلقه بلامانع بوده و هزینه تراکم به واحد مسکونی مذکور تعلق نخواهدگرفت:
1-4-3- اجرای واحد فوق در سطح اشغال مجاز قطعه مالکیت .
2-4-3- تأمین کامل پارکینگ موردنیاز کل ساختمان براساس معیارهای طرح تفصیلی .
3-4-3- همسطح بودن پیلوت مذکور با گذر ارتباطی و عدم شکستگی در سقف پیلوت(درصورت استفاده از محوطه پیلوت به عنوان پارکینگ ، ارتفاع سقف ‌اجرا شده ‌نهائی ‌پارکینگ ‌مطابق ‌با ضوابط ‌طرح‌ تفصیلی ‌بایستی‌حداکثر 25/2 متر و برای فضای پیلوت بیش از 500 مترمربع ، حداکثر 60/2 متر باشد ) .

ضوابط مربوط به گذرها ، پارکینگ و پخ ها

4- ضوابط مربوط به گذرها ، پارکینگ و پخ ها

1-4- در طرح ریزی شبکه گذرهای فرعی طرح‌های تفصیلی کوشش به عمل آمده که انتظام لازم و معقولی به این شبکه بخشیده شود. به همین لحاظ ‌گذرهای ترسیم شده روی نقشه‌ها درجه‌بندی‌ شده‌اند. چنانچه عرض موجود یا عقب نشینی شده بیش از عرض تعیین شده روی نقشه‌ها باشد، عرض‌ موجود یا عقب‌نشینی‌شده‌ملاک‌عمل‌بوده‌وبایستی کماکان رعایت گردد.
2-4ـ‌عرض‌گذرهای‌موجود غیراختصاصی که درطرح‌های تفصیلی مشخص نگردیده چنانچه طول آن کمتر از 100 متر باشد، 6 متر و با طول 100 متر و بیشتر، 8 متر خواهد بود.
تبصره 1ـ در داخل محدوده شهر قدیم، حداقل عرض گذرهای با طول کمتراز 150 متر،6 متر وگذرهای باطول150 متر و بیشتر 8 متر خواهد بود.
تبصره 2 ـ عرض گذرهای تعیین نشده در محدوده منطقه تاریخی اصفهان با نظر سازمان میراث فرهنگی مشخص خواهد شد.
تبصره 3 ـ عرض موجود گذرهائی که در یکی از طرفین آن بناها و بدنه ها و سقف‌های دارای ارزش تاریخی و معماری وجود دارد، حفظ خواهد شد. در صورت امکان، تعریض با نظر سازمان میراث فرهنگی بایستی از سمتی صورت گیرد که به اینگونه بناها و بدنه‌ها آسیبی وارد نـگردد. قسمـتهایی از گذر که در دو طـرف آن و مقابـل یکدیگر، بنـا و بدنه تاریخـی وجود دارد و یا دارای سقف است از این قاعده مستثنی می باشد.
3-4- نقشه های شبکه گذرهای پیشنهادی طرح های تفصیلی از نظر مسیر و حداقل عرض گذرهای اصلی قابل استناد است، لیکن از نظر خط پروژه قابل استناد نبوده و خط پروژه های مصوب کمیسیون ماده پنج ملاک عمل خواهد بود. در مواردی که مسیر ترسیم شده در این نقشه ها با مسیرهای مصوب قبلی مغایرت داشته باشد، مسیر مشخص شده در این نقشه ها ملاک عمل خواهد بود و براساس آن بایستی خط پروژه اصلاحی تهیه گردد
4-4-درطرح‌های‌تفصیلی‌تعریض‌گذرهای‌فرعی،مادیهاوانهاربه‌صورت‌مساوی از محور موجود آنها در نظر گرفته شده است. لیکن‌درمواردی که بناهای با ارزش از نظر معماری و تاریخی در مجاورت ‌گذر قرار داشته ‌یا‌ مقتضیات طراحی ایجاب‌می‌نموده، محورموجودگذرملاک‌تعریض‌نبوده‌است. بدیهی‌است نحوه تعریض‌ منعکس ‌شده ‌درطرحهای تفصیلی به هر حال ملاک عمل خواهد بود.
5-4- تخریب ساباط های موجود مجاز نمی باشد مگر با تایید و موافقت سازمان میراث فرهنگی.
6-4- تغییر مسیر و مسدود نمودن راه آبهای عمومی منجمله چشمه ها، مادیها و جویها ممنوع می باشد.
7-4 ـ احداث بن بست با طول بیش از 250 متر مجاز نمی باشد.
8-4 ـ دسترسی سواره‌رو بناها از گذرها بایستی محدود گشته یک ورودی با عرض حداکثر 5/3 متر در نظر گرفته شود. محل احداث درب ورودی بناها با توجه به شرایط محلی از نظر وجود اشجار و غیره با نظر شهرداری تعیین خواهد شد. در قطعات مالکیت با بیش از یک بر، یک درب سواره رو اضافی با عرض حداکثر 57/3 متر با نظر شهرداری می‌توان در نظر گرفت. در قطعات مالکیت جنوبی و با عرض بیش از 10 متر مشروط به عدم قطع درختان، با نظر و موافقت شهرداری در نظر گرفتن ورودی سواره با عرض حداکثر 6 متر بلامانع است.
9-4 ـ دسترسی کلیه قطعات مالکیت بر خیابانها که امکان دسترسی ثانویه از گذرهای فرعی یا فرعی تر دارند بایستی از طریق دسترسی ثانویه تأمین گردد و دسترسی آنها به خیابان به جز برای عبور پیاده (یک درب برای هر قطعه در سمت خیابان با حداکثر عرض 5/1 متر) محدود گردد. دسترسی سواره‌رو قطعات مالکیت از گذرهای اصلی که فاقد دسترسی ثانویه میباشد، به ازاء هر قطعه مالکیت یک ورودی با عرض حداکثر 5/3 متر، مجاز است.
10-4 ـ احداث‌هرگونه‌پل‌روی‌جوی‌های‌کنار گذرها به منظور تأمین دسترسی به واحدهای مجاور گذرها بایستی با نظر و موافقت شهرداری انجام گیرد.
11-4 ـ درب ساختمانها نباید در داخل محوطه گذرها باز شود.
12-4 ـ احداث‌هرتعدادپله‌درخارج‌ازحدمالکیت‌وپیاده‌روهاوگذرهاغیرمجاز است.
13-4ـ نصب درب ماشین رو در کلیه پخها ممنوع است. موارد موجود بایستی در زمان بازسازی و نوسازی مسدود شود.
14-4 ـ پیش بینی تعداد واحدهای پارکینگ مورد نیاز در کلیه قطعات مالکیت، با توجه به نوع استفاده‌ای که از آنها به عمل می‌آید و براساس معیارهای پارکینگ طرح تفصیلی برای هر یک از استفاده ها الزامی است. محل ‌یا محلهای‌ مناسب ‌پارکینگ‌ که‌می‌تواندبه‌صورت‌مسقف‌بوده‌و یا در فضای آزاد قطعه مالیکت تأمین شود، بایستی بر روی نقشه‌هائی‌که‌جهت پروانه ساختمانی‌به‌شهرداری‌یاسایرمراجع‌ذیربط ارائه می شود، مشخص شده باشد.
15-4 -محل‌پیش‌بینی‌شده جهت یک واحد پارکینگ بایستی شامل فضائی به ابعاد 5 * 5/2 متر به انضمام‌فضای‌سبز مناسب جهت مسیر حرکت باشد.
16-4 ـ استفاده از حداکثر 20% مساحت کل زمین به منظور پارکینگ غیر سرپوشیده به شرط امکان تحرک اتومبیل و دارا بودن دسترسی مناسب و عدم ضرورت قطع درخت با موافقت شهرداری بلامانع است.
17-4 ـ حداقل عرض درب ورودی پارکینگ 5/2 متر است.
18-4ـ‌ارتفاع‌مجازپارکینگ‌اختصاصی‌درفضاهای‌سرپوشیده حداکثر 25/2 متر است.
تبصره1ـ‌چنانچه‌سطح‌اختصاص‌داده‌شده‌برای محوطه پارکینگ در فضاهای سرپوشیده‌بیش‌از500 متر مربع ‌باشد، حداکثرارتفاع مجاز 60/2 متر خواهد بود.
19-4 ـ در صورت استفاده از رامپ، حداقل ارتفاع آن 95/1 متر است و شیب آن نبایستی از 15% بیشتر باشد.
20-4 ـ حداقل عرض رامپ برای دسترسی به پارکینگ جهت حداکثر 24 اتومبیل 5/3 متر و از 25 اتومبیل بیشتر از 5 متر است. درصورتی که عرض 5 متر در نظر گرفته نشود، پارکینگ باید دارای ورودی و خروجی جداگانه با حداقل عرض 5/3 متر باشد.
21-4 ـ کلیه پارکینگ‌های ساختمانهای عمومی و بانک‌ها بایستی به نحوی باشد که استفاده عموم از آن به سهولت صورت گیرد.
22-4 ـ محدودیتی از نظر تعداد طبقات زیرزمین برای قطعات مالکیت با کاربری پارکینگ وجود ندارد.



ضوابط مربوط به محاسبه سطح زیر بنا

5- ضوابط مربوط به محاسبه سطح زیر بنا

1-5 – در صورتیکه از زیر زمین به منظور پارکینگ، تاسیسات موتورخانه، انبار و پناهگاه مورد لزوم بنا استفاده شود، مساحت آن جزء سطح زیربنا منظور نخواهد شد .
2-5 – فضاهای سرپوشیده‌ای که درطبقه همکف، دو گذر عمومی مختلف را به ‌هم ‌متصل‌نموده ‌و توسط ‌مالک ‌برای ‌عبور و مرور عموم‌ به ‌شهرداری ‌واگذار شده‌اندجزء ‌سطح زیربنا محسوب نخواهد شد.
3-5- سطوح‌ایوان‌وبالکن‌درمحاسبه‌سطح‌مجاز زیربنا محاسبه می‌شود .
4-5-حیاط ‌خلوتهائی‌که ‌مساحت ‌آنها 7 متر و بیشتر است جزء زیربنا محاسبه نخواهد شد .
5-5-کلیه عقب نشینی‌ها در طبقه همکف به منظور ایجاد ورودی یا گذر سرپوشیده عمومی درصورتیکه 6/0 ± متر اختلاف سطح با گذر داشته و بدون‌مانع‌متصل‌به‌گذرعمومی باشد جزء سطح زیربنا محسوب نخواهد شد .
6-5- جهت محاسبه عوارض سطح یک واحد پارکینگ 25 مترمربع در نظر گرفته می شود .


سایر ضوابط و مقررات عمومی

6- سایر ضوابط و مقررات عمومی

1-6- استقرار کاربری به غیر از کاربری تعیین شده برای هر قطعه مالکیت ممنوع است ، مگر طبق مقررات مندرج در دفترچه طرح تفصیلی شهر مرودشت .
2-6- جهت تخریب یا احداث بنای جدید یا بنای الحاقی با هرنوع کاربری (مسکونی، تجاری، اداری، نظامی و غیره) و با هرنوع مالکیت (عمومی و خصوصی) و همچنین جهت تغییر عملکرد درون گروهی قطعات مالکیت (بعنوان‌مثال: تغییر سوپرمارکت به معاملات اتومبیل) و همچنین تغییرات اساسی در ساختمانها و نیز تغییر در نمای بناهای واقع در بر خیابانهای با عرض 30 متر و بیشتر بایستی از شهرداری مجوز لازم اخذ شود .
3-6- چنانچه مالک یک قطعه مالکیت واقع در محوطه‌های مسکونی بتواند مدارک لازم مانند جواز کسب ، سند مالکیت رسمی واحد تجاری و یا مدارک رسمی دیگر را که حاکی از وجود واحد تجاری در قطعه مالکیت قبل از ابلاغ این ضوابط باشد،ارائه‌نمایدو بازسازی آنها مغایرتی با طرحهای تفصیلی و سایر طرحهای مصوب نداشته باشد ، استفاده تجاری مستقل و مناسب به اندازه سطح قبلی با رعایت سایر ضوابط و مقررات بلامانع است .
4-6- استفاده‌های مجاز تجاری از قطعات مالکیت با کاربری مسکونی واقع در مجاورت گذرهای اصلی بین محلات ، مسیر پیاده اطراف مادیها ، مراکزمحلات ‌و نواحی ‌وهمچنین قطعات مالکیت باکاربری‌مختلط تجاری-مسکونی‌ پارکینگ ‌با رعایت‌ این‌مجموعه‌ضوابط‌وسایرضوابط‌ومقررات‌مربوطه‌ منوط به موافقت شهرداری است .
5-6-حداکثرارتفاع‌مجاز کرسی واحدهای تجاری 6/0 متر می باشد .
6-6-اختصاص حداقل 6 مترمربع بالکن به‌ازاء هر واحد مسکونی آپارتمانی با مساحت 100 مترمربع و بیشتر و 5/3 مترمربع بازاء واحدهای با مساحت کمتراز 100 مترمربع الزامی‌است،تمامی‌یابخش‌مناسبی از این سطح بایستی در مجاورت ‌آشپزخانه ‌به ‌منظوراستفاده‌درمواقع‌آتش‌سوزی در نظر گرفته شود
7-6-حداقل سطح حیاط خلوت و پاسیو بناهای با تعداد طبقات کمتر از 5 طبقه ، 4% مساحت قطعه مالکیت می‌باشد. حداقل عمق بناهای 1 و2 طبقه، 2 متر، 3 طبقه 5/2 متر و 4 طبقه 3 متر می‌باشد، در رابطه با بناهای بیش از 4 طبقه، سطح و عمق حیاط خلوت‌ها که به هرحال از ارقام مربوط به ساختمانهای چهار طبقه کمتر نخواهد بود، بایستی متناسب با تعداد طبقات،عملکرد و موقعیت حیاط خلوت تعیین شود .
تبصره1-سطح اشغال‌و زیربنای‌قطعات‌مالکیت‌بامساحت70 الی 100 مترمربع با رعایت‌حداکثر ارتفاع‌ مجاز با نظرشهرداری ‌تعیین ‌خواهدشد.درهرصورت‌حداقل10% مساحت ‌قطعه ‌مالکیت ‌بایستی ‌به ‌فضای ‌آزاد اختصاص یابد .
8-6-حداقل مساحت زیربنای مفید یک واحد مسکونی 60مترمربع ، یک‌واحدخدمات‌دفتری50 مترمربع‌ویک‌واحدتجاری18 متر مربع ‌می‌باشد .
9-6- نصب آسانسور در آپارتمانهای پنج طبقه و بالاتر که بایستی در نقشه های معماری نشان داده شده باشد اجباری است. در اینجا پیلوت یک طبقه محسوب می شود. از نظر رعایت موازین ایمنی بایستی از قرار دادن آسانسور در پلکان خودداری به عمل آید.
10-6- در طراحی و اجراء بناهای عمومی و همچنین بناهای مسکونی با چهار سقف و بیشتر بایستی ضوابط و مقررات اداره آتش نشانی و خدمات ایمنی و سایر ضوابط و مقررات ایمنیکه توسط سایر مراجع ذیصلاح ارائه می شود، رعایت گردد.
11-6- احداث پلکان خروج اضطراری(فرار) در فاصله ای مناسب از پلکان اصلی در فضای آزاد و یا مکانهای مناسب و با تعداد مناسب یا مشخصات فنی صحیح طبق استانداردهای مربوطه در بناهای با مشخصات ذیل الزامی می باشد. این پلکان ها بایستی در نقشه هایی که جهت اخذ مجوز به شهرداری ارائه می شود منعکس گردد
– بناهای 6 طبقه و بیشتر و با ارتفاع 5/17 متر و بیشتر
– بناهای 5 طبقه با تعداد 4 واحد مسکونی و بیشتر در هر نقطه
– بناهای 4 طبقه با تعداد 4 واحد مسکونی و بیشتر در هر نقطه
– بناهای 3 طبقه با تعداد 8 واحد مسکونی و بیشتر در هر نقطه
تبصره 1- در بناهای 6 طبقه و کمتر که مساحت هر طبقه حداکثر 300 مترمربع و در هر طبقه حداکثر 3 واحد مسکونی وجود داشته باشد با رعایت مسائل مشرفیت پلکان اصلی می تواند در فضای باز احداث و به عنوان پله خروج اضطراری نیز مورد استفاده قرار گیرد.
12-6- در کلیه بناهای مسکونی 4 طبقه و بیشتر و بناهای تجاری با زیر بنای 700 مترمربع و بیشتر اجراء سیستم لوله کشی و تعبیه مخزن ذخیره آب جهت اطفاء حریق در مجاورت درب ورودی بنا با امکان آبگیری و آبدهی به خودروهای آتش نشانی الزامی است.
13-6- احداث دکمه فشار و یا سنسورهای حرارتی و یا دودی در آشپزخانه مجتمع های مسکونی آپارتمانی الزامی است.
14-6- نصب هرگونه هواکش و کولر گازی در گذرها و در ارتفاع کمتر از 5/2 متر ممنوع می باشد. نصب کولر گازی در طبقات به شرطی که با بکار بردن مصالح ساختمانی به کار رفته در بدنه از دید عموم پنهان گردد بلامانع است.

قانون مدني – مبحث دوم‌: در احکام و آثار املاک نسبت به املاک مجاور

ماده 130 ـ کسی حق ندارد از خانه خود به فضای خانه همسایه‌، بدون‌اذن او خروجی بدهد و اگر بدون اذن‌، خروجی بدهد ملزم به رفع آن‌خواهد بود.

ماده 131 ـ اگر شاخه درخت کسی داخل در فضای خانه یا زمین‌همسایه شود باید از آن جا عطف کند و اگر نکرد همسایه می‌تواندآن را عطف کند و اگر نشد از حد خانه خود قطع کند و همچنین‌است حکم ریشه‌های درخت که داخل ملک غیر می‌شود.
ماده 132 ـ کسی نمی‌تواند در ملک خود تصرفی کند که مستلزم تضرر همسایه شود مگر تصرفی که بقدر متعارف و برای رفع حاجت یارفع ضرر از خود باشد.

ماده 133 ـ کسی نمی‌تواند از دیوار خانه خود به خانه همسایه در بازکند اگر چه دیوار، ملک مختصی او باشد لیکن می‌تواند از دیوارمختصی خود روزنه یا شبکه باز کند و همسایه حق منع او را نداردولی همسایه هم می‌تواند جلو روزنه و شبکه دیوار بکشد یا پرده‌بیاویزد که مانع رؤیت شود

تهیه شده در سامانه ملی قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران




در منوی سمت راست آن به کلیه خدمات ذیل دسترسی پیدا نمایید اعم از :

اطلاع رسانی با رمز پرونده
نوبت دهی قضایی
نوبت دهی دفاتر خدمات قضایی
ثبت درخواست گواهی عدم سوء پیشینه
آگهي الكترونيک
خودکاربری وکلای دادگستری کشور و وکلای مرکز وکلا
اعتراض به عملکرد دادسراها
پاسخگویی به شکایات سازمان تعزیرات حکومتی
ثبت و اعلام رشوه خواری و سوءاستفاده از مقام اداری ماده 91
دادخواست الکترونیک دیوان عدالت اداری
بانک اطلاعاتی طبقه بندی شده از موضوعات دعاوی اداری
استعلام سابقه طرح دعوای مرتبط با چک
استعلام وضعیت ثبت نام شخص
استعلام وضعیت کارشناس
استعلام وضعیت وکیل
اصالت مدارک قضایی
ثبت الكترونيكي صدور سند
تصدیق اصالت اسناد و اوراق دفاتر اسناد رسمی
ممنوع الخروجی اجرای اسناد رسمی
ثبت گزارش فساد